آنتی بیوتیک دامی

آنتی بیوتیک دامی جزو داروهایی است که برای بیماری های باکتریایی یا میکروبی برای دام ها استفاده می شود.

آنتی بیوتیک ها موادی هستند که قادر به از بین بردن یا جلوگیری از رشد باکتری ها  می باشند.

برای استفاده در دام های اهلی، به عنوان دارو به صورت خوراکی از طریق جیره  ، آب آشامیدنی یا ماده تزریقی تجویز می شوند و ایمنی و کارایی آنها در آزمایشات بالینی به اثبات رسیده است . داروهای دامپزشکی حاوی آنتی بیوتیک  به شدت توسط مقامات نظارت می شوند. تا از ورود داروهای نامعتبر و تقلبی جلوگیری شود.

در پرورش دام ها، مصرف آنتی بیوتیک برای درمان بیماری ها ضروری است و استفاده از آنها در بیشتر کشورها  ملزم به ثبت مشخصات مصرف شامل موارد زیر است :

• گونه های تحت درمان
• میزان تجویز
• مدت زمان درمان
• دوز مصرفی
• دوره مصرف

دوره وقفه مصرف ، مدت زمان از آخرین تجویز آنتی بیوتیک حیوان تحت درمان  تا زمان قابل استفاده بودن فرآورده های دامی  سالم و بهداشتی  برای مصرف انسان می باشد.

برخی از آنتی بیوتیک های خاص مانند باسیتراسین ، کاربادوکس ، سالینومایسین ، ویرجینامایسین و بسیاری دیگر نیز در خوراک دام مورد استفاده قرار گرفته اند تا به عنوان آنتی بیوتیک محرک رشد عمل کنند  که  آن ها را به اختصار AGP   ها نامیده اند . این مواد در دوزهای کمتر از میزان تحویز شده درمان مورد استفاده قرار می گیرند و تأثیر مثبتی بر عملکرد بیولوژیکی دام دارند و موجب تعدیل میکروبیوم روده میشوند.  AGP ها می توانند ضریب تبدیل خوراک را بهبود بخشیده و موجب افزایش وزن روزانه شوند ، همچنین آن تا حد محدودی ، گسترش احتمالی باکتری های بیماری زای روده را کنترل می کنند.